Wprowadzenie nowego opakowania musi być rozważone w kontekście nowych możliwości i korzyści oraz kosztów całej operacji. Powody zmian opakowań na rynku produktów farmaceutycznych mogą być bardzo różnorodne. Przede wszystkim wymuszają je przepisy prawne, dotyczące np.: oznakowania znakami bezpieczeństwa lub stosowania zamknięć bezpiecznych dla dzieci i przyjaznych seniorom. Nie mniej istotne są także argumenty marketingowe – różnicowanie produktu od konkurencyjnego za pomocą nowego wizerunku.
Producenci stosują bardziej nowoczesne opakowania, wprowadzają akcesoria ułatwiające odmierzanie i podawanie, wdrażają opakowania podkreślające cechy danego wyrobu.
Wiele decyzji musi być rozważonych i podjętych przed rozpoczęciem procesu rozwoju nowego opakowania. Kluczowymi będą: ograniczenia linii produkcyjnych i technologii wytwarzania, wymagania danego preparatu farmaceutycznego, a wreszcie czynniki finansowe i czasowe, a także wymagania dotyczące rejestracji produktu leczniczego.
Niniejszy artykuł ma na celu przybliżenie możliwości oszacowania kosztów i czasu, potrzebnego na wdrożenie nowego opakowania z tworzyw sztucznych, wytwarzanego metodą mikrowtrysku . Technologia ta umożliwia znaczne ograniczenie kosztów projektu oraz wdrożenia opakowań, także przy stosunkowo niewielkim zapotrzebowaniu ilościowym.
Przykładem może być wprowadzenie na rynek nowej łyżeczki do odmierzania i podawania leku, dokonane w ciągu 6 tygodni, wliczając w to czas potrzebny na projektowanie wyrobu. Koszt takiego wdrożenia to kilkanaście tysięcy złotych, a nie kilkadziesiąt jak w przypadku metody konwencjonalnej.
Jak jest to możliwe?
Najistotniejszym elementem jest określenie i zrozumienie na samym początku oczekiwań odbiorcy, określane jako zgromadzenie i zweryfikowanie danych wejściowych. Szczególnie ważne jest przekazanie firmie projektującej wszelkich informacji związanych z ostatecznym zastosowaniem opakowania, warunkami wytwarzania produktu finalnego, temperatury procesu technologicznego i innych uwarunkowań, które dla producenta leku wydają się oczywiste, a niekoniecznie są one znane projektantowi opakowania. Pełne określenie wymagań stawianych nowemu opakowaniu we wczesnej fazie projektowania gwarantuje płynny przebieg procesu rozwoju. Czasem drobne przeoczenie jednego z istotnych czynników, np. temperatury procesu technologicznego, może doprowadzić do dużych komplikacji, wydłużenia czasu wprowadzenia projektu do realizacji, a w skrajnym przypadku do porażki całego projektu.
Istota nowoczesnego projektowania opiera się na przestrzennej technice komputerowej CAD / CAM. Już na etapie projektu wstępnego tworzone są wizualizacje poszczególnych wersji nowego produktu, aby najbardziej realnie odtworzyć przyszłe opakowanie. W tej fazie pojawiają się kolejne pytania związane z technologią wytwarzania produktu finalnego i precyzowane są oczekiwania odbiorcy. Etap ten w zależności od złożoności projektu zajmuje od kilku dni do kilku tygodni, przy czym bardzo istotnym elementem jest zaangażowanie odbiorcy i jego szybka reakcja na przesyłane propozycje nowego opakowania.
Po dokonaniu wyboru jednej lub kilku przesłanych propozycji powstają modele przestrzenne, dzięki zastosowaniu metody szybkiego prototypowania. Technologia ta pozwala w pełnej skali ocenić funkcjonalność wyrobu, „dotknąć produkt”, przymierzyć do opakowania zbiorczego, sprawdzić dopasowanie do linii produkcyjnej itp. Czas powstania modelu to 2-3 dni. Na tym etapie następuje ostateczna weryfikacja i akceptacja projektu oraz decyzja o rozpoczęciu wytwarzania narzędzi produkcyjnych.
Idea technologii mikrowtrysku opiera się na minimalizacji kosztów wytwarzania narzędzi produkcyjnych. Stosuje się rozwiązania jednogniazdowe lub kilkugniazdowe, optymalizując potrzeby produkcyjne do oczekiwanego zapotrzebowania rocznego na dany wyrób. Dzięki temu koszt tego etapu jest kilkukrotnie niższy niż przy tradycyjnej metodzie wytwarzania. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż dane wejściowe z systemu CAD są bezpośrednio przekazywane do systemów CAM w narzędziowniach, zminimalizowana jest więc możliwość popełnienia błędu na tym etapie projektu.
Wreszcie dochodzimy do finalnego momentu wdrożenia – produkcji opakowania.
Metoda mikrowtrysku pozwala na optymalizację kosztów wytwarzania z uwagi na wielokrotnie mniejsze zużycie energii, ograniczenie do minimum zapotrzebowania na powierzchnię produkcyjną, jak czasu potrzebnego na przygotowanie produkcji. Znacznie łatwiej jest realizować zamówienia na wersje kolorystyczne, przy mniejszym progu ilości minimalnych.
Prezentowana metoda umożliwia ekonomiczną produkcję przy jednorazowych seriach od 1.000 sztuk danego wyrobu, przy maksymalnej produktywności miesięcznej na poziomie 2.500.000 sztuk kończąc, w zależności od produkowanego detalu. Podane wielkości dotyczą jednego gniazda produkcyjnego.
Warte podkreślenia jest, że technologa mikrowtrysku została już wprowadzona i z sukcesem jest stosowana w Polsce. Wykorzystujemy ją do produkcji opakowań, dozatorów, kroplomierzy i innych wyrobów medycznych.
